Hindi pa namin alam kung ano ang magiging resulta.
Pero nakahanap siya ng mga taong makatutulong sa kanya nang hindi inilalagay ang responsibilidad sa balikat ni Audrey.
Unti-unti ring nagsimula silang mag-usap muli ni Scott.
Hindi pa tulad ng dati.
Kalaunan, narinigkong umiiyak ang anak ko sa banyo.
Nang tanungin ko kung ano ang problema, sinigawan niya ako.
“WALA KANG PAKIALAM! PABAYAAN MO AKO!”
Hindi ako nakatulog noong gabing iyon.
Kinabukasan, inayos ko ang work schedule ko at nagmaneho papunta sa ballet studio nang walang sinasabihan.
Sinilip ko ang classroom.
Nagsasanay ang mga estudyante.
PERO WALA SI AUDREY!
Hinintay kong matapos ang klase, pero hindi pa rin siya lumabas.
Nilapitan ko ang instructor niyang si Ms. Alvarez.
“Ako po ang nanay ni Audrey Bennett. Gusto ko sana siyang sorpresahin.”
Biglang nawalaang ngiti ng babae.